به علت شكست¬هاي پي¬درپي در درمان با آنتي¬بيوتيك¬ها و ظهور انواع سويه¬هاي استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به درمان، جستجو جهت يافتن درمان¬هاي جايگزين از موارد بسيار ضروري مي¬باشد. ايمني درماني با استفاده از آنتي¬بادي اختصاصي استافيلوكوكوس اورئوس همراه با آنتي¬بيوتيك¬ها مي تواند در درمان عفونت¬هاي شديد ناشي از اين باكتري موثر باشد. در همين راستا، در اين اختراع از كتابخانه¬ي فاژي نمايش دهنده¬ي قطعه آنتي¬بادي تك زنجيره (single-chain fragment variable: scFv) كاملاً انساني جهت جداسازي آنتي¬بادي هاي اختصاصي عليه باكتري¬هاي استافيلوكوكوس اورئوس استفاده شد. سه كلون آنتي¬بادي با توالي منحصر به فرد با اسامي MEH63، MEH158 و MEH183 به دست آمد. نتايج نشان داد كه هر سه آنتي¬بادي از قابليت بالايي در شناسايي و مهار باكتري استافيلوكوكوس اورئوس برخوردار هستند. در راستاي شناسايي مكانيسم عمل آنتي¬بادي هاي MEH63، MEH158 و MEH183، اثر مهاري آنتي¬بادي ها در حضور غلظت¬هاي بالاي سولفات منيزيم بررسي شد. نتايج نشان داد قطعه آنتي-بادي هاي MEH63، MEH158 و MEH183 با بر هم زدن يكپارچگي ديواره¬ي سلولي باكتري استافيلوكوس اورئوس، اثر مهاري خود را اعمال مي¬كنند. همچنين با انجام اپي¬توپ مپينگ و وسترن بلات پروتئين¬هاي مورد شناسايي آنتي-بادي¬هاي MEH63، MEH158 و MEH183 تعيين شدند. اين پروتئين¬ها شامل پروتئين TrkH (شناسايي شده توسط آنتي¬بادي MEH63) و پروتئين هاي PgeF و lpl8 (شناسايي شده توسط آنتي¬بادي¬هاي MEH158 و MEH183) هستند. اثر آنتي¬بادي¬هاي MEH63، MEH158 و MEH183 همراه با آنتي¬بيوتيك ونكومايسين بر مهار رشد باكتري استافيلوكوكوس اورئوس با تكنيك Checkerboard assay بررسي شد. نتايج نشان داد كه اثر ضد ميكروبي مجموع هر قطعه آنتي¬بادي scFv با آنتي¬بيوتيك ونكومايسين بر باكتري به صورت اثر تركيبي (Additive) مي¬باشد. در پايان، اثر درماني آنتي¬بادي¬هاي MEH63، MEH158 و MEH183 بر باكتريمي القا شده در موش نيز بررسي شد. بر اساس نتايج، تزريق هر 12 ساعت آنتي¬بادي¬هايscFv به مدت سه روز، منجر به افزايش ميزان زنده¬ماني، كاهش تعداد باكتري¬هاي زنده در خون موش¬هاي آلوده و كاهش آسيب بافتي در مقايسه با گروه هاي دريافت¬كننده¬ي آنتي¬بادي نامرتبط يا نرمال سالين مي شود.

ديابت نوع 2، چاقي و اختلال در متابوليسم گلوكز از چالش هاي اصلي حوزه ي سلامت است و به دليل ايجاد مقاومت به انسولين اثر بخشي بسياري از دارو ها در اين حوزه ناكارآمد شده يا كاهش يافته است. اجزاي باكتري آكرمانسيا موسينيفيلا مي توانند در درمان يا بهبود روند درمان موثر واقع شوند. اين افشاء به حوزه زيست‌فناوري دارويي مرتبط است و به تركيب دارويي/ پست‌بيوتيكي شامل دو پروتئين نوتركيبAmuc_1100 وAmuc_1631 يا قطعات عملكردي آن‌ها مي‌پردازد. مسأله فني مورد نظر، نياز به درمان‌هاي ايمن و كارآمد براي مديريت ديابت نوع 2، چاقي و اختلالات همراه با مقاومت به انسولين است. راه‌حل ارائه‌شده، استفاده همزمان از اين دو پروتئين در يك فرمولاسيون دارويي يا مكمل پست‌بيوتيكي است كه موجب اثر سينرژيستي در بهبود هموستاز گلوكز، افزايش حساسيت به انسولين و كاهش شاخص‌هاي متابوليكي نامطلوب مي‌شود. تركيب يادشده به‌صورت خوراكي همراه با حامل‌هاي دارويي مناسب و پايداركننده‌هاي مجاز فرموله مي گردد. همچنين روش توليد شامل بيان نوتركيب با دو استراتژي متفاوت، خالص‌سازي، كاهش اندوتوكسين و فرمولاسيون در سطح قابل‌قبول دارويي تشريح مي‌شود. كاربردهاي اصلي اين تركيب در مديريت ديابت نوع 2، پيش‌ديابت و سندرم متابوليك است. اين افشا نشان مي دهد كه تركيب دارويي حاضر با كارآمدي بيشتر و موثر تر از متفورمين در حل اين چالش ها فائق آمده است.