مواد پلاستيكي و استفاده از آن به طور روز افزون در حال افزايش و اين امر به محيط زيست و طبيعت آسيب هاي فراواني رسانده است. اين مواد شيميايي تاثيرات نامطلوبي بر زندگي جانوران، گياهان وحتي انسان گذاشته و بيماري هاي خطرناكي را براي نسل هاي آينده به همراه دارد. با توجه به نياز زندگي انسان به پلاستيك و مواد پلاستيكي، بايد راهي مناسب براي جلوگيري از اين آلودگي ها يافت چرا كه مي توان آلودگي را، مهم ترين مسئله و مشكل اين روزها به حساب آورد. پلاستيك زيست تخريب پذير كه بر پايه نشاسته طراحي شد،پليمري است كه به آساني در خاك تجزيه مي شود و علاوه بر نداشت آلودگي براي خاك و اكوسيستم، فوايد فراواني براي آن دارد اين پلاستيك با ويژگي خاص خود باعث افزايش گياه و هواي پاك در طبيعت و در نتيجه كاهش آلودگي مي شود.