فقر آهن، زماني‌ كه بدن از آهن معدني كافي برخوردار نباشد، يك كمبود شايع و مرتبط با تغذيه‌ است. آهن براي ساخت هموگلوبين، پروتئين موجود در گلبول‌هاي قرمز خون كه آن‌ها را قادر به حمل اكسيژن در سراسر بدن مي‌كند، توسط بدن استفاده مي‌شود. در حالي‌كه فقر آهن در بيش‌تر موارد با سطح پايين هموگلوبين در خون مرتبط است، فقر آهن مي‌تواند منجر به علائمي مانند خستگي و كمبود انرژي شود. فقر آهن بدون كم‌خوني اغلب با آهن خوراكي درمان مي‌شود، كه اين دارو به شكل خوراكي مانند قرص‌هاي آهن مصرف مي‌شود. با اين‌حال، احتمالا آهن خوراكي باعث ايجاد عوارض جانبي مي‌شود، براي انواع خاصي از فقر آهن موثر نيست، و زمان مي‌برد تا كاملا اثر كند. علاوه‌بر اين، فرآورده‌هاي جديدتر آهن، مانند آهن داخل وريدي با ثبات‌تر هستند، عوارض جانبي كمتري دارند و در يك بازه زماني كوتاه‌تر حداكثر منفعت را نشان مي‌دهند. بدين منظور در اين طرح سعي بر اين شده است كه سنتز ماده اوليه كمپلكس اهن سوكروز را در مراحل پاياني رسوبگيري نقطه بهينه واكنش به دست امده و در نتيجه سبب افزايش بازدهي واكنش شده و همچنين در دماي پايين تر منجر به تشكيل كمپلكس شده است.