مشكلات فني فرايند جذب گازهاي پروسسي واحد اوره را در چندين حوزه مي توان بيان كرد؛ ظرفيت توليد، عدم توانايي مديريت همه جانبه خط توليد و كيفيت محصول خروجي. ظرفيت توليد با توجه به طراحي فرايند مشخص شده و قابليت افزايش ندارد، مديريت همه جانبه شامل امكان كاهش فشار و يا جداسازي يا (ايزولاسيون) جريان هاي ورودي است كه امكان كنترل كامل بر روي آنها وجود ندارد. از سويي ديگر ابزارهاي كنترل فشار(كاهش مصرف انرژي) براي بهبود كيفيت توليد از نظر بهبود بهتر جنبه هاي رطوبت، داست و يكنواختي محصول وجود ندارد. براي حل اين مشكلات ابتدا برج جديدي با همان ويژگي ها و شرايط برج قبلي طراحي و در كنار برج قبلي نصب مي كنيم. ارتفاع نصب اين دو برج دقيقا بايد يكسان باشد. در مسير شيرهاي جريان گاز خروجي قسمت دفع، تبخير و LP هركدام بصورت جداگانه اي براي مدت چند دقيقه بسته مي شوند تا بتوان بر روي آنها شيرهاي كنترل جريان (كنترل، ولو و يا دستي) سه راهي نصب كرد. در اين قسمت مهم آنست كه براي جلوگيري از خوردگي توسط گازها جنس پايپينگ جديد با توجه به شرايط گازهاي عبوري استاندارد باشد.از سويي ديگر ويژگي هاي لوله هاي اتصالات جديد دو برج دقيقا مشابه لوله هاي اتصالات برج قبلي است. عوامل تعيين كننده ميزان جريان گازهاي ورودي و مايع خروجي شامل شدت جريان گازهاي خروجي، دماي مسير مشترك گازي، دماي مسير مشترك مايع خروجي از دو برج است. چون واكنش آب و آمونياك گرمازا است هرچه دماي مايعات خروجي بالاتر باشد نشان دهنده افزايش راندمان و عملكرد است پس حداكثر كردن اين دما مي تواند شاخص خوبي براي تنظيم ورودي هاي گازها باشد. از سويي ديگر ميزان فلوي جريان كه با فلوميتر بررسي مي شود مي توان شاخص كنترلي ديگري باشد چون هرچه شاخص فلوميتر كمتر باشد نشاندهده جذب بيشتر گازها در برج هاي جذب است. از سويي ديگر ميزان فشار برج هاي جذب به دليل ارتباط مستقيم با بخش هاي دفع، تبخير و LP ارتباط مستقيم دارد. هرچه عملكرد جذب در برج ها افزايش يابد ميزان فشار برج ها كاهش مي يابد و اين كاهش ميزان فشار برج تاثير مستقيم بر كاهش فشار بخش هاي دفع، تبخير و LP دارد كه كنترل فرايند را راحت تر و عملكرد را در آن قسمت ها افزايش مي دهد.

جداسازی OAT از دوغاب حاوی OAT كه خود از محصولات جانبی در فرایند های واحد ملامین فرایند های پتروشیمی است، یكی از مشكلات اساسی واحد ملامین است. در شرایط موجود برای این جداسازی از خاك پرلیت استفاده می شود كه از یكسو خریداری خاك پرلیت هزینه واحد را افزایش داده و از سویی دیگر، جداسازی خاك پرلیت از OAT به راحتی ممكن نبوده هزینه های بسیار بالایی دارد. از سویی دیگر مخلوط خاك پرلیت و OAT بخاطر مشكلات سلامتی قابل استفاده در محصولات دیگر نیست و همچنین این ماده مشكلات زیست محیطی بسیار فراوانی دارد. هدف این اختراع ایجاد تغییر در فرایند های این بخش بصورتی كه نیازی به استفاده از خاك پرلیت نباشد تا بتوان از OAT خالص، سایر محصولات جانبی همچون اسید سیانوریك تولید كرد.