درمان‌هاي فعلي درد به طور عمده شامل داروﻫﺎي اﭘﯿﻮﺋﯿﺪي، داروﻫﺎي اﺳﺘﺮوﺋﯿﺪي، داروﻫﺎي ﺿﺪاﻟﺘﻬﺎب ﻏﯿﺮاﺳﺘﺮوﺋﯿﺪي، ﺑﯽﺣﺲﮐﻨﻨﺪهﻫﺎي ﻣﻮﺿﻌﯽ و ...، كه داراي معايبي از جمله عوارض جانبي ناخواسته، سوء مصرف دارو، ايجاد تحمل و وابستگي، مهار سيستم ايمني، ايجاد اختلالات عصبي مي‌باشند. بنابراين اكتشاف تركيبات ضد درد جديد به منظور كاهش اين عوارض جانبي ضرورت دارد. پپتيدهاي ضد درد يكي از كانديداهاي اميدواركننده در اين حوزه هستند كه از مهمترين مزاياي آنها مي توان به عدم تحمل و وابستگي، سطح بالاي فعاليت، سميت كم و زيست سازگاري، زيست تخريب پذيري، اثربخشي سريع و حداقل تداخلات دارويي اشاره كرد. اين اختراع براي اولين بار در دنيا با استفاده از روش هاي بيولوژي محاسباتي مبتني بر يادگيري هاي ماشيني و هوش مصنوعي، با شناسايي كوتاه ترين توالي از پروتئين ديفنسين زهر عقرب منچوري بر مبناي اتصال قوي به گيرنده هاي اوپيوئيدي و كانال ولتاژي پتاسيمي، يك پپتيد ضد درد قوي حلقوي و كوچك، غير سمي، موثر در درد هاي حاد و مزمن، با سرعت عمل و ماندگاري اثر بالا و موثر در روش هاي مختلف تجويز را معرفي مي كند كه با روش سنتز شيميايي روي فاز جامد توليد شد و تمامي خواص ذكر شده آن در مطالعات آزمايشگاهي و حيواني اثبات گرديد.