ميرايي در سازه ها از دو جنبه مهم مي باشد: اولا كاهش دامنه ارتعاش و ثانيا كاهش تعداد سيكل هاي ارتعاش بعد از زلزله. به منظور افزايش ميرايي سازه ها، دو روش اساسي شامل افزايش ميرايي ذاتي و يا استفاده از ميراگرهاي الحاقي وجود دارد. ميرايي ذاتي بستگي به خصوصيات مصالح، سطح تنش و اتصالات دارد و عملا افزايش آن داراي محدوديت است. استفاده از ميراگرهاي متداول نظير ويسكوز، اصطكاكي يا فلزي، علاوه بر هزينه اوليه بالا، نيازمند نصب تجهيزات و نگهداري دوره‌اي بوده كه گاهي اوقات موجب افزايش وزن يا اشغال فضاي مفيد سازه مي‌شود. در اختراع حاضر استفاده از چدن خاكستري، با توجه به ساختار ميكروسكوپي و داشتن ذرات گرافيت در آن كه خود ذاتا داراي ميرايي بالا است، در قسمت اتصالات موجب افزايش قابل توجه ميرايي معادل ذاتي گشته و هزينه پاييني را در مقايسه با ساير ميراگرهاي متداول دارد. چدن خاكستري در مقايسه با فولاد داراي مقاومت كششي پايين و مقاومت فشاري مناسب است؛ بنابراين، در مطالعه تجربي انجام يافته حاضر، استفاده آن در نقاط تماسي و فشاري، مثلا در محاذات صفحه انتهايي تير(End Plate) و زير صفحه زير ستون (Base Plate)، ميرايي معادل را به نحو قابل ملاحظه‌اي افزايش داده است.