نانوفتوكاتاليست Cu-Al-CuAl به روش هيبريدي سنتز احتراقي در محلول با مايكروويو توليد شده و عملكرد آن در حذف رنگدانه‌هاي آلي سرطانزا از محيط آبي تحت تابش نور شبيه سازي شده به خورشيد بررسي شد. اثر سوخت‌هاي مختلفي نظير اوره، گلايسين، سوربيتول و اسيد سيتريك، همراه با شيوه‌هاي مختلف حرارت‌دهي در حين فرايند احتراق مطالعه شد. ويژگي‌هاي ساختاري و مورفولوژيكي نانوفتوكاتاليست‌ها با تكنيك‌هاي دقيق مشخصه‌يابي بررسي گرديد تا درك عميقي از خواص و معماري آن بدست آيد. نتايج نشان داد نانوهتروساختار Cu-Al-CuAl (MCCA) داراي ساختار بلوري مشخص، مورفولوژي پنيري شكل و متخلخل با حجم حفرات مزو و ماكرو برابر با 08/0 و 007/0 سانتي متر مكعب بر گرم و سطح ويژه 33 مترمربع بر گرم مي‌باشد. نتايج آناليزهاي نوري، تشكيل پيوند ناهمگون با الگوي Z را تأييد كرد كه منجر به بهينه سازي گاف انرژي، افزايش جذب نور و كاهش موثر بازتركيبي حاملان بار مي‌گردد. در تست‌هاي راكتوري، نانوهتروساختار Cu-Al-CuAl (MCCA) عملكرد فتوكاتاليستي بسيار مطلوبي از خود نشان داد، به‌طوري‌كه بازدهي تخريب 1/92 درصد براي آلاينده كنگوسرخ و 7/86 درصد براي آلاينده ائوزين زرد به‌دست آمد. همچنين، ارزيابي قابليت استفاده مجدد فتوكاتاليست، پايداري ساختاري و عملكرد تخريب آلاينده بسيار مناسبي را طي چهار چرخه متوالي نشان داد.

نانوفتوكاتاليست Cu-Al-CuAl به روش هيبريدي سنتز احتراقي در محلول با مايكروويو توليد شده و عملكرد آن در حذف رنگدانه‌هاي آلي سرطانزا از محيط آبي تحت تابش نور شبيه سازي شده به خورشيد بررسي شد. اثر سوخت‌هاي مختلفي نظير اوره، گلايسين، سوربيتول و اسيد سيتريك، همراه با شيوه‌هاي مختلف حرارت‌دهي در حين فرايند احتراق مطالعه شد. ويژگي‌هاي ساختاري و مورفولوژيكي نانوفتوكاتاليست‌ها با تكنيك‌هاي دقيق مشخصه‌يابي بررسي گرديد تا درك عميقي از خواص و معماري آن بدست آيد. نتايج نشان داد نانوهتروساختار Cu-Al-CuAl (MCCA) داراي ساختار بلوري مشخص، مورفولوژي پنيري شكل و متخلخل با حجم حفرات مزو و ماكرو برابر با 08/0 و 007/0 سانتي متر مكعب بر گرم و سطح ويژه 33 مترمربع بر گرم مي‌باشد. نتايج آناليزهاي نوري، تشكيل پيوند ناهمگون با الگوي Z را تأييد كرد كه منجر به بهينه سازي گاف انرژي، افزايش جذب نور و كاهش موثر بازتركيبي حاملان بار مي‌گردد. در تست‌هاي راكتوري، نانوهتروساختار Cu-Al-CuAl (MCCA) عملكرد فتوكاتاليستي بسيار مطلوبي از خود نشان داد، به‌طوري‌كه بازدهي تخريب 1/92 درصد براي آلاينده كنگوسرخ و 7/86 درصد براي آلاينده ائوزين زرد به‌دست آمد. همچنين، ارزيابي قابليت استفاده مجدد فتوكاتاليست، پايداري ساختاري و عملكرد تخريب آلاينده بسيار مناسبي را طي چهار چرخه متوالي نشان داد.